=+*[p]uY{P}Y*+=

 

 

 

 

ชอบเพลงนี้จัง...ความหมายดีอ่ะ เพื่อน601สตรีศึกษา พาฟัง

ซึ่งมันเข้ากับบรรยากาศที่จะพูดถึงต่อไปนี้พอดีเลยอ่ะ...เลยเกริ่นนำซะหน่อย 555+

แบบบคิดถึงเพื่อนๆๆๆๆนะเว้ยยย!!!!!!

 

เมื่อวันก่อนไปเลี้ยงรุ่นมา(31 มีนา)....รุ่น ม.3 เพื่อนๆสมัยที่เรียนอยู่สตรีศึกษา

จำได้ว่า..ตอน ม.ต้น เราอยู๋ห้อง 2 ทั้ง1/2 2/2 และ 3/2 เลขที่ 11ก เลขประจำนักเรียน 28350

เพื่อนๆในห้องมีทั้งหมด 56 คน(เยอะมหาศาล)จำได้ อ้อย้ายมาใหม่ เป้นคนที่ 56

แต่ย้ายมาใหม่..หน้าเก่าวะ 55+ คือ ตอนประถม เคยอยู่โรงเรียนอนุบาลร้อยเอ็ดเหมือนกัน

แล้วอ้อ..ก็ย้ายไปขอนแก่น แล้วก็ย้ายกลับมาร้อยเอ็ด เมื่อตอนมันอยู่ ม.2

ก็มันเป็นลูก ผบ. เรือนจำอ่ะ ย้ายไปย้ายมา (ตำแหน่งพ่อใหญ่โคตร555+)

ห่างหายกันไป 3 ปีแยกย้ายไปอยู่คนละโรงเรียน(ใกล้ๆกัน)

เพื่อนๆเก่าๆที่ยังคงอยู่สตรีศึกษา กับ พวกที่ไปเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย

เลยอยากไปเรียนที่นั่น...ก็แค่นั้น 

ประมาณว่า...หาสิ่งที่ดีให้ตัวเอง555+(แล้วมันดีเหรอวะ รว. ...นั่นสิ)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คิดถึงเพื่อนๆทุกๆคน

คิดถึงเพื่อนตอน ม.ต้นมากๆ

คิดถึงเพื่อน ตอน ม.ปลาย

เพลงนี้มันสื่อความหมายดีนะ ชอบจัง

 

 

ตอนนี้เหมือนเรากำลังหกล้มอยู่  เจ็บเหลือเกิน

ไม่ได้อกหัก!!!!  แค่เศร้ากับเกรด และชะตาชีวิตที่กำลังจะมาถึง

เกรดออก!!!!!!!!~น้อยนิดเหลือเกิน

เหมือน...เออรู้เลย "อนาคตกูดับแน่ๆอะไรประมาณนี้"
พูดแล้วมันก็เศร้านะ 

เหมือนเรากำลังเพ้อฝัน อนาคตมันมากไป

และไม่ตั้งใจทำอนาคตของตัวเองให้มันดีๆ

ผิดเอง....ที่ไม่ตั้งใจทำข้อสอบให้มันดีๆ

ผิดเอง...ที่ไม่อ่านหนังสือไปสอบ เพราะคิดว่า ยังไงกูคงทำได้แหละ ง่ายๆ -*-

ผิดเอง...ที่มองมันเป็นเรื่องง่ายมากเกินไป ชะล่าใจมากเกินไป

(เขียนชะล่าใจ ถูกมั๊ยเนี่ย -*-)

และผิดเอง...ที่อวดเก่ง เหอๆๆ

9ล9

คะแนน โอเน็ต เอเน็ต คงจะออกมาประมานเดียวกันแหละ

คิดสภาพแล้วเราก็เศร้าแทนตัวเอง
"เรามันโง่มากหรอ"

โง่มาก...ที่คิดเข้าข้างตัวเองว่า เออ "เราต้องทำได้แหละ"เลยทำให้เตรียมตัวไม่เต็มที่

โง่มาก...ที่คิดว่าตัวเองคงเก่ง ทำได้อยู๋แล้ว

โง่มาก...ที่ ไม่ยอมอ่านหนังสือ(ไม่ค่อยจะอ่านหนังสือ) คิดว่าตัวเองทำได้

โง่มาก...ที่ไม่เผื่อใจไว้บ้างเลย เผื่อเกิดความผิดพลาด

โง่มาก...ที่ต่างๆมากมาย

 

เหลือเพียงแค่ความ "ว่างเปล่า" เข้ามาครอบคลุมจิตใจเรา ณ ตอนนี้

คงจะหายไป เมื่อคะแนนออก หรือไม่ก็อาจจะหนักขึ้น ก็เป็นได้ 

เราบอกว่าสภาพเราตอนนี้ก็แค่"ควาย"ตัวนึง

แพมด่าเรายกใหญ่ บอกว่าเราไม่ได้โง่เหมือนควายซะหน่อย

เหอๆ จะไม่ใช่ได้ไงหละ สภาพตอนนี้มันใช่ ชัดๆเลย

 

พอและ บ่นมามากมาย เศร้าใจไปเปล่าๆ

555+

 

 

เราควรจะเป็นแบบประโยคนี้สิ "แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า"ต้องยิ้มเข้าไว้ เป็นแคลช ไปเลย 555+

ทำใจซะใหม่ ยอมรับชะตากรรมซะ เพราะจะให้เปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อคะแนนก็คงไม่ได้ เพราะสอบไปแล้วนี่ -*-

ได้แต่ "ยอมรับชะตากรรม" รอลุ้นคะแนนที่แสนจะห่วย เหอๆๆ

หรือไม่ก็ ปีหน้า "ซิ่ว" เลย และที่คิดๆไว้ตอนนี้ น่าจะได้ซิ่ว สมใจหละ 555+

 

ต้องผ่านพ้นมันไปให้ได้ สู้ๆปุย

เพื่อสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ต้องติด ต้องติด ต้องติด ต้องติด มันต้องติด

แม้อาจจะเป้นเพียงแค่ความฝันลมๆแล้งๆเพราะดูจากอาการแล้ว

บอกได้คำเดียวว่า "ล่อแล่" เต็มที

แปลก!!!!!!!!

แต่ทั้งๆที่เมื่อก่อน บอกจะเรียนวิดวะ จะเรียนวิดวะ

แต่เสือกลงหมอ ลงสัตวะ ลงเภสัช (กูลงแม่งแต่อันสูงๆ ไม่เข้าใจ กูลงหมอไปได้ไงหว่า)

สุดท้ายไหง มาลงที่สัตวะ ได้หละเนี่ย เหอๆไม่เข้าใจตัวเอง

แต่!!!!! ช่างมันเหอะ คงไม่ติดถาวรแหละ

ปีหน้าซิ่วละกันนะ กร๊ากๆๆๆๆ

 

เมื่อวานว่างทั้งวัน

ไม่ใช่สิ ตั้งแต่สอบเอเน็ตเสร็จแล้ว ก็ว่างทุกวัน

เมื่อวานเลยมานั่งท่องเน็ตทั้งวัน

เพราะเบื่อ เซง หลังจากที่รู้เกรดแล้ว 1 วัน

แอบไปดูแกลลอรี่รูปของเด็กวิดวะคอม มข. มา

ไฮโซมาก รูปสวยสุดๆ ถ่ายแบบมือโปรมากๆ

เข้าไปเจอ ลิ้งจากสเปซพี่ตอง เข้ามัลติพาย ไปเรื่อยๆ

แล้วก็ไปโผล่มัลติพายของคนนู้นคนนี้

ขอบอก เด็กวิดวะคอม ถ่ายรูปสวยมาก

ก็เข้าไปเรื่อยๆตามลิ้งไปเรื่อยๆ เจอรูปสวยๆเยอะแยะ

แบบโลโม มาโคร สวยทุกแบบ อีกอย่างคนถ่ายบางคนหล่อด้วย 555

นางแบบก็สวย สวยทุกรูป มุมแจ่ม แสงดี โอ้ว ละลาย

หลงรักเลย เมื่อไหร่จะมีโอกาสแบบนี้บ้าง

นึกอยากได้กล้องขึ้นมากันเลยทีเดียว

แต่!!!!  ถ่ายไม่ป็นนี่สิ (-*-) 555+

แล้วอีกอย่างในมัลติพลายของคนนึงมันเขียนบล๊อกด้วย เลยเข้าไปอ่านซะหน่อย

แบบฮามาก เล่าถึงประสบการณ์ที่ตัวเองตดในลืฟท์ให้ฟังอ่ะ

ไอ้กูก็ฮา คิดภาพเห็นตอนที่มันเดินเข้าลิฟท์ ทำหน้าตา เสียตด คนในลิฟท์เลย

แต่คนอื่นไม่ฮาเหมือนเรานี่สิ 555+ (กูนี่ก็บ้าจี้)

 

ก็นะ....นั่งดูรูปกันทั้งวันเลยทีเดียว

ได้รู้ว่ามีหมอบ้าถ่ายรูปก็มี แล้วถ่ายเจ๋งด้วยนะ

ว่าไป ก็อยากจะถ่ายรูปบ้าง

เราว่านะ รูปถ่าย มันก็สื่ออะไรๆได้หลายอย่าง

อะไรประมาณนี้

มีอารมณ์นึงอยากไปเรียนสถาปัตวะ

อะไรก็ไม่รู้ อยากวาดรูป อยากเป็นศิลปิน ทำนองนั้นซะ

"ทำไมไม่ไปเรียนวิจิตรศิลป์ไปเลยหละ"555+

เคยได้ยินมาว่า วิจิตรศิลป์ มช. บ้าระห่ำเลยแหละ

ไม่ใช่ไปตีใครอะไรหรอกนะ  บ้าศิลปินอ่ะ กร๊ากๆๆ

 

แนวๆ ศิลป์ๆ จินตนาการ อยากมีโลกส่วนตัวเป็นของตัวเอง

น่าจะอิสระดีนะ

เหมือนออกแนวเป็นคนขี้เกียจเลยวะ555+

แล้ววันใด วันหนึ่ง เราจะมาถ่ายรูปกัน เมื่อฉันมีกล้อง

เมื่อฉันนั้นอิสระ  เมื่อฉันมีจินตนาการ

อยากบอกดังๆ ตอนนี้...."อยากซื้อกล้องจัง"  หนูจะไปถ่ายรูปค่า

 

 

ลป.1 ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่าคุณทำเหมือนเราไม่ใช่เพื่อนคุณอย่างงั้นแหละ

เหอๆ เห็นผู้ชาย ก่อนเห็นเพื่อน ซะงั้น

จะไม่โทษ จะไม่โกรธ แค่น้อยใจ

 

ลป.2 คนบางคน จะเห็นเรามีค่าก็ต่อเมื่อ เห้นเราเป้นคนรับใช้

กูก็รู้  และจะบอกว่า "กูไม่ใช่คนรับใช้มึงนะ"

ไม่จำเป็นที่กูต้องทำตามคำที่มึงพูดไม่ใช่หรอ

 

ลป.3 การนินทา เป็นสิ่งทที่คู่กับมนุษย์

ใครไม่ถูกนินทา ไม่เชื่อหรอกว่ามีในโลกนี้

แต่!!!!กูไม่ชอบการนินทาหว่ะ

พวกมึงชอบคอยจับผิดคนนั้น คนนี้

มันไร้สาระสิ้นดี

 

ลป.4 การที่เราแอบมองใครซักคน

บางครั้งมันก็ดีกว่าบอกมันออกไปนะ

ใช่มั๊ย คุณยิ้มสวย

 

ลป.5 คิดถึงคนคนนั้น ไม่รู้จะคิดถึงมคุณทำไม

ทั้งๆที่ไม่เคยเจอหน้ากัน ไม่สิ!!!เคยเจอแว๊บๆ

คิดถึงในฐานะเพื่อนคนนึง นะคับ

หลังๆเนี่ย เงียบไปนะคุณ

 

ลป.6 ย้ำ!!!ว่ายังเกลียด เครื่องแบบเหมือนเดิม แหวะ!!! มาทำดีกับกู

เหอๆกูยังไม่เห็นค่ามึงเลยหว่ะ

เกลียดมึงและเพื่อนมึงทุกคน จำไว้ กูจะไม่พูดกับมึงก่อน

กูจะไม่ทัก กูจะหยิ่ง ใครจะทำไม

บอกไว้ว่ากูรู้สึกว่า "มึงไม่ใช่เพื่อนกู"

 

ลป.7 คำว่า"เพื่อน"ในตอนนี้กับบางคน รู้สึกว่ามันจะบางเกิน

 กำลังจะขาดอย่างงั้นแหละ อยากให้มันขาดก็บอก

จะได้ช่วยให้มันง่ายขึ้น ไม่ชอบคำพูดที่เองพูดมาเลยวะ

มันต่อต้านยังไงไม่รู้ ขัดหูขัดตา

 

ลป.8 ถึงหมอเกย์ คิดถึงหมอเกย์จังเลย รู้มั๊ยว่าคิดถึง

555+ ฮามากๆ กูเเกล้งหมอเกย์สำเร็จ

จะรู้ยังเนี่ยว่าเป็นกูที่ addไปเอง

ช่วยไม่ได้ บล๊อกกูก่อนหนิ

อุตส่าห์คิดว่าเป้นพี่หมอที่คุยกับเราได้

ชิ~ บอกกันดีๆก็ได้เราทำไรผิด

 

ลป.9 ขอบคุณแพมที่ทำให้เค้าคิดได้

ขอบคุณที่ทำให้เค้าคิดถึงคุณค่าของตัวเอง

ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่า เค้ายังมีเพื่อนที่พร้อมจะเข้าใจ จริงๆ

ขอโทษที่เค้าอาจจะเก็บความรู้สึกมากเกินไป

เค้าชอบระบายมันออกมาผ่านตัวหนังสือมากกว่าไปเล่าให้คนอื่นๆฟังนะ จริงๆ

 

ลป. 10 สุดท้ายแล้ว เราจะพยายาม ปรับตัวใหม่ ให้มันดีขึ้นกว่านี้...จริงมั๊ย

เผื่อว่าอะไรๆมันจะดีขึ้นตาม พยายามไม่เห้นแก่ตัวบ้าง แม้คนอื่นจะเห้นแก่ตัวมากๆก็ตาม

ทำตามที่ใจอยากจะเป็น ควรแคณืความรู้สึกคนอื่นบ้าง

แต่อย่ามากเกินไปจนเค้าไม่แคร์ความรู้สึกเรา

 

ลป. นี่ไร้สาระสุดยอด มันก็แค่ข้อความเล็กๆที่อยากจะบอกออกไปหละนะ

 

อยากจะตะโกนออกไปดังๆว่า.....

 

 

 

 

คนอย่างกู เกิดมาก็โง่มาตั้งแต่เกิด

แต่เสือกอยากอวดฉลาดอีก

โง่แล้วไม่เจียมกะลาหัว

 

เลือกนั่นเลือกนี่

สมน้ำหน้า ทีนี้หละชวดหมด

อนาคตไม่มีจะเเดกอยู่แล้ว

 

 

อนาคตตอนนี้...

เกรดเทอมนี้ก็เน่า ห่วยแตกสิ้นดี

เทอมสุดท้ายของม.6 ของกู

เน่ามาก กูทำไปได้อย่างไร

อะไรนะ 3.27 งั้นหรอ

ห๊า!!!!!!~ 3.27  โคตรน้อย เสียเต็มที

เอามาประจานตัวกูซะงั้น

กูควรปล่อยมันไปใช่มั๊ย????

ไม่!!! ปล่อยมันไปไม่ได้หรอก

กูควรบอกตัวเองอย่างงั้น

ปลอบใจตัวเอง....อย่างน้อยกูก็ภูมิใจที่กูไม่ได้ลอก ตอนสอบ

กูทำด้วยตัวเอง แม้กูจะไม่อ่านหนังสือไปสอบ  ได้แค่นี้ก็ถือว่าบุญแล้วแหละ

และเกรดจึงออกมา แม่งน้อยนิดซะเหลือเกิน

 

มันทำให้กูรู้เลยว่า กูมันโง่ มากๆๆ ไม่ใช่โง่ธรรมดาซะด้วยสิ แต่...โง่บรม

โอเน็ต-เอเน็ต แม่งไม่ต้องพูดถึง มันคงจะได้น้อยมากๆๆเลยแหละ

สัตวแพทย์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ของกู ก็คงชวดอีกตามเคย

คะแนนคงไม่ถึงแน่ๆ

เออ!!!!!!ให้มันได้อย่างงี้

 

ถ้ามันมีปาฏิหารย์จริงๆ

"ขอให้คะแนนของฉันถึง 6500 ด้วยเถอะ"

แม้ว่ามันจะมีโอกาสน้อยนิดซะเหลือเกิน หรือมันจะไม่มีโอกาสที่จะเป็นอย่างงั้นก็เถอะ

ถ้าสวรรค์มีความเมตตา ช่วยลูกทีเถิด  ได้โปรด

 

สัวตแพทย์ มหิดล ก็ชวด

เพราะกูคิดว่ากูรอแอดกลางกูน่าจะติดสัตวแพทย์ เกษตร

แต่!!! ตอนนี้กูเหลือสภาพ แค่ "ควาย" ตัวนึงเท่านั้น

อยากเลือกเอง งั้นแหละ กูช่างโง่สิ้นดี

ฝันลมๆแล้งๆ คิดว่าตัวเองคงเก่ง

มันต้องติดสิน่า แล้วไงหละ มั่นใจจังเลยนะมึง

เป็นไง ตอนนี้มานั่งทุกข์ใจ เครียด ข้าวก็ไม่แดก

ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไร

บอกได้คำเดียว "สมน้ำหน้าตัวเอง"

 

เภสัช สมทบ ก็ชวด

เหอๆๆมีชื่อ ให้ไปสอบสัมภาษณ์

ซึ่งกูก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรมากมายหรอกตอนนั้น ไม่คิดซะด้วยซ้ำว่าจะติด

แม่งไปสอบสัมภาษณ์อย่างดี

ที่ไหนได้ ไม่เลือกกูซะงั้น

สมควรแล้วแหละ อะไรๆก็ไม่มีกับเค้าซักอย่าง

ตอบคำถามก็เป็นตาเค้าไม่เอามึงอ่ะ

จริงใจซะไม่มี

ตอนสัมภาษณ์เสร็จ กูก็ไม่คิดอะไรหรอก ก็คงไม่ติดนั่นแหละ ณ ตอนนั้นที่กูคิด

แต่พอวันประกาศผล กูเริ่มหวังว่ามันคงจะมีชื่อกูบ้าง

ตื่นเต้นมากมาย รีบมาดูผล  เริ่มจะหวังซะแล้วซิ

แล้วผลหละ "ตัวสำรองลำดับที่ 19"

ซึ่งมันก็หมายความว่าไม่ติดนั่นแหละ

ประกาศตัวจริงไว้ 34 คน

เออนะ  แม่งมันจะพร้อมใจ สละสิทธิ์เกิน 20 คนอยู่หรอ

ประกาศมาทำไมวะ  บอกว่าไม่ติด ยังจะดีกว่าอีก

ดีมั๊ยโรงเรียนกูติด 3 คน มีกูอยู่ด้วย แต่แม่งผ่านสัมภาษณ์ 2 คน

และคนที่ตกสัมภาษณ์ ก็คือ"กู"เอง

ช่วยกัน หัวเราะกูหน่อยเร๊ว เอ้า!!!!!! 5555+

กร๊ากๆๆๆๆๆ อีโง่เอ้ย โอ้ยๆๆ อีโง่  กร๊ากๆๆๆ 555+

 

เหอๆๆ ให้มันได้อย่างงี้

ถ้ากูเริ่มหวังแล้วหนิ แม่งจะชวดหมดทุกอย่างเลยหรือวะ  

ใช่ ถ้ากูเริ่มหวังขึ้นมาเมื่อไหร่ มันจะไม่ได้ขึ้นมาเลยหรอ

ถ้ากูไม่หวัง หละติดเอาๆ  กูหละไม่เข้าใจชีวิต -*-

หรือกูเครียดกับมันมากไป

ถ้ากูปล่อยใจสบายๆ มันคงจะดีกว่านี้ใช่มั๊ย??

 

โอย!!!!!! มันรุมเร้า เศร้าใจจริงๆ

ช่วยตอบที  อนาคตกูหลบไปอยู่ไหนซะแล้ว

 

อันนั้นก็ชวด   อันนี้ก็ชวด

สัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ของกู ก็ต้องชวดไปอีกหรอนี่

ไม่นะ !!!!  อย่าให้มันชวดอีกเลย

แม้จริงๆมันก็หร่อยหร๋อเต็มทีแล้วก็เถอะ

SO SAD ~!!!!!!~สุดๆๆ

 

ขอให้ติดๆทีเถอะ น๊าๆๆๆๆๆๆๆ

ถ้าติดจะดีใจมากๆเลย

เดี๋ยวเลี้ยงขนม อิอิ

 

ที่จริงบล๊อกนี้ตั้งใจมาเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิต ม.ปลาย กับ อนาคตที่ฝันไว้

แต่....เสือก!!!รู้เกรดซะก่อน

เลย SO SAD ซะก่อน ซึ้งไม่ออก

ขอมาด่าตัวเองก่อนละกัน

บล๊อกหน้าเอาใหม่ จะเขียนสุดซึ้งเลย เหอๆ 

 

 

 

เพลง วันที่เธอไม่สบาย

(เพลงที่คนเป็นหมอแต่ง หมอจริงๆ หมอเอิ้น หมอรังสิต)

เก่งเน๊อะ เรียนทั้งหมอไปด้วย ยังว่างมาแต่งเพลงอีก

 

เนื้อเพลง
ดูหน้าตาเธอไม่สบายอยู่ใช่ไหม
ดูสายตาเธอเหมือนกำลังทุกข์ใจ
ดูท่าทางเธอเมื่อคืนนี้คงมีไข้
วันนี้เธอถึงได้มาหากัน

บอกได้ไหมไม่สบายที่ตรงไหน
บอกกับฉันทุกอาการที่เป็นไป
ให้ฉันรู้ ว่าควรทำเช่นไร ให้ฉันได้เห็นรอยยิ้มของเธอ

*อาจเป็นเพียงคนที่ไม่เคยสำคัญ
ที่เฝ้ารอคอยให้เธอได้คิดถึงกัน
แม้ว่าเป็นแค่เพียงช่วงเวลาสั้นๆ
ที่เธอนั้นต้องการใครสักคน
และต่อจากนี้ถ้าเธอจะลืมฉันไป
ก็ไม่เป็นไรเธอนั้นไม่ต้องแคร์
แค่ฉันได้ทำด้วยความรัก
เพื่อใครสักคนที่อยากจะดูแล
ในวันที่เธอป่วย ในวันที่เธอไม่สบาย

 เป็นแค่เพียงคนคอยให้คำปรึกษา
เป็นแค่พียงคนคอยห่วงใยทุกเวลา
เมื่อเธอหายดีฉันอาจดูไม่มีค่า
ถึงรู้แต่ฉันก็มีความสุข

 เธอตัวร้อน ฉันจะคอยเช็ดตัว เธอปวดหัว ฉันจะรีบหายา อยู่ตรงนี้คอยให้คำปรึกษาในเวลาที่เธอไม่มีใคร

 

ลองหาฟังกันดูนะ  ก็เพราะดี ป๊อป ฟังสบายๆๆ

อีกเพลง เพลงรักก็คือรักที่ เเอน ธิติมาร้อง กับเพลงคำถาม ที่ท๊อฟฟี่ร้องอ่ะ

เก่งโคตรๆๆๆๆๆๆ หน้ารักอีกต่างหาก

เรารู้มาว่าเป็นคน จังหวัด เลย นี่หละถ้าจำไม่ผิด เรียนปี 6แล้ว ด้วยตอนนี้

 

 

EDIT

 

มาอีดิทก่อนไปเขียนบล๊อกนุ้น

 

มาบอกข่าวว่า ไม่ติดเภสัชสมทบ มข  ตามคาดเลยหว่ะ

55555555555555  สะใจ ลึกๆๆๆ

กูเดาผิดซะที่ไหน  บอกแล้วว่ากูไม่ติดหรอก

เพราะจากวันที่ไปสัมพาด เหอะๆๆๆ

ถามกู

"ถ้าไม่ติดหละ จะทำอย่างไง"

เหอะๆๆ เเม่ง ก็บอกกูว่ากูไม่ติดแล้วนี่นา

สะใจๆๆๆๆ

ไม่ติดจริงๆๆ  กูเดาไม่ผิดเลย

 

กูมันโง่เองแหละ  ที่ไม่เอา สัตวะ มหิดล

แม่ง เสือกหวังสูง  สมน้ำหน้า

 

สัตวะ  เกษตรศาสตร์ งั้นหรอ  กูจะมีหวังติดมั๊ยเนี่ยยยยไม่มีทางจะลุ้นเล๊ยยยยยยยย

สงสัยแมร่งไม่มีที่เรียนแน่ๆๆ

โง่ๆๆอย่างกู สันดานหมาหว่ะ กูเนี่ย

สงสัยคงไม่ติดอะไรกับเค้าหรอก

 

กลายเป็นคนไม่มีอนาคตเลยวะตอนนี้

เลว สิ้นดี  สมน้ำหน้ากูนะ  สมแล้วๆๆๆๆ

 

โอ้ยยยอยากร้องไห้  ดังๆๆๆ

กูต้องรอแอดกลาง

งั้น ขออะไรอย่างได้มั๊ย ฟ้า ดิน เทวดา

"ขอให้ลูกติดคณะที่ลูกอยากได้ที่เถอะ"

 

ลูกขอโทษที่ลูกโง่เกินไปที่ไมพอใจในสิ่งที่ท่านส่งมาให้ลูกในครั้งนั้น

ลูกดันมาเอาอีกอัน สงสัยท่านจะไม่พอใจ เลยให้ลูกผิดหวัง

สมน้ำหน้าลูกจัง โง่!!!!!!!!!!!!!!!! ใฝ่สูงเอง

 

 

ใครจะสมน้ำหน้ากู ก็เชิญตามสบาย

กูมันหวังมากเกินไป

 

เซงจิต เบื่อ โง่ สันดาน สัด

ไม่รู้จะสรรหาคำอะไรมาด่าตัวเองแล้ว

โง่สิ้นดี

 

ทำไมกูต้องมาเคียดแค้นตัวเองด้วยหละเนี่ย

ช่างมันเถอะ

ปล่อยให้มันผ่านไป

ชีวิต ก้ต้องอยู่ต่อไปตามเท่าที่ยังมีลมหายใจ

 

 

 

ไปหละ เบื่ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

 

 

 

 

ติดสัด!!!!แล้วคับ

เฮ้ย!!!! ไม่ใช่แล้ว ติดสัตวแพทยศาตร์ มหิดลแล้วอ่ะ

 

ตอนที่รู้ครั้งแรกว่าติด  หัวเราะคับหัวเราะ หัวเราะออกมากันเลยทีเดียว

แบบว่าอึ้งมาก และอีกอย่างเราไม่ได้หวังกับ อันนี้มากเท่าไหร่เลยมั้ง

ผลมันเกินคาดดดดดมากๆๆๆๆๆๆมายเลยทีเดียว ที่ติด

ก็อย่างที่บอกใน Blog ที่แล้วว่าทำไม่ได้กันเลย ข้อสอบอ่ะ

เลยไม่หวังมากมายเท่าไหร่ ติดก็ดี ไม่ติดก็ไม่เสียใจ

 

ดีใจคับ ดีใจที่ติด

แต่!!!!(ทำไมต้องมีแต่ด้วยวะ)

ใจนึงมันก็ลังเลหว่ะ

(เลือกอีกกู เลือกอีก ติดแล้วยังมีการลังเลอีก -*-)

 

อีกใจมันอยากรอแอดกลางเพราะกูหวังที่เกษตรเอาไว้

(ยังกับตัวกูผ่าน สัมภาษณ์มหิดลแล้วเลยหว่ะ)

 

บอกเราว่า ไม่ค่อยจะมีงานทำหรอก (พะนะ)

ยกตัวอย่างลูกศิษย์เพิ่นให้ฟังอีกว่า

ตอนเรียนป.ตรี เรียนหมอหมา(6 ปี)

ทีนี้จบแล้วมาเป็นเรียนหมอคนต่ออีก(ต่อหมอคน 5 ปี)

รวมแล้วคุณพี่แก เรียน 11 ปีกว่าจะเป็นหมอคนมาได้

ตอนนี้ทำงานเป็นหมอที่โรงบาลโพนทอง(ร้อยเอ็ด)ได้ซัก4-5 ปีแล้วมั้ง(แก่หว่ะ)

หาเบอร์มาโทรเป็นเครื่องยืนยันอีกแหนะ  ดีเน๊อะแม่เรา

(กะให้ถามไปเลยว่า ถ้าคุย ต้องเปลี่ยนใจอยากเป้นอย่างอื่นชัว

ซึ่งก็คุยแล้ว ไม่ได้เปลี่ยนความคิดจากที่รู้ๆมาแต่อย่างใด)

เอาไงหละ โทรสิคับงานนี้ แม่จัดการโทร ให้เราคุยกะแก

คุยกะคุย ก็ถามๆๆไปตามเรื่องแหละ อยากรู้ไร ก็ถามแม่งหมด

ถามว่า"ที่มหิดลมันดีมั๊ยสัตวะอ่ะ" ถามในฐานะที่พี่เรียนสัตวะแพทย์มา

แกก็บอกว่า "จะให้ดีต้องจุฬากับเกษตรที่สูสีๆกันนะ มหิดลมันก็เพิ่งเปิดใหม่"

เอาหละสิ เอาหละสิ ทำให้เราลังเลเลยว่า"จะเอามั๊ย"

ตอนนั้นไม่เอาๆๆๆไม่เอาหรอก มหิดล มันลุมล้อมใจมากๆๆ

รอแอดกลางเอาเกษตร ดีกว่า ที่ที่เราอยากเรียนหนิ ต้องได้ๆๆ 

แต่ตอนนี้สองจิตสองใจอีกแล้ว (เศร้า T_T) จบ

แล้วกะถามว่า เรียนสัตวะ จบจากไหน แกก็บอกว่าจบหมอหมาจาก จุฬา

(กูหละอึ้งกันเลยทีเดียว เก่งสัดๆๆมาก เลยไม่คุย)

แต่ที่รู้กะคือ แกเป็นศิษย์พี่ รว พี่โรงเรียนเรา

แต่เสียงหนิรับไม่ได้อย่างแรง

ไม่เร้าใจเลยพี่เอ้ย แก่โคตรๆ

แบบว่าได้ยินเสียงแล้วอยากเห็นหน้า เลยหว่ะ

 

โอ้วววว นอกเรื่องๆซะนาน กลับมาเรื่อง สัตวะ มหิดลต่อ

 555+

เรามีลางสังหรณ์ยังไงไม่รู้ว่าจะตกสัมภาษณ์อ่ะ

กลัวๆๆๆ

 

แต่ตกสัมภาษณ์ก็ดีนะ จะได้ลุ่นเอาเกษตร (จะมีสิทธ์ ฝันว่าจะได้มั๊ย)

ถึงแม่ไม่ปลื้ม สัตวะ ก็ไม่เป็นไร มหิดลไม่เรียนให้ได้

แต่ถ้าติดเกษตร เมื่อไหร่ จะเรียนๆๆๆเว้ยยยยยยยยยยยยยย

ห้ามยังไงก็ไม่สนแล้ว ของเค้าดีจริงๆน๊า

 

 

เง้อ มหิดลๆๆๆๆๆๆ  ยังไม่ผ่านสัมภาษณ์ เสือกไปฝันอีกที่ซะแล้ว

รู้สึกว่าติดก็ลำบากในการตัดสินใจ

ไม่ติดก็ลำบากใจอีก

(เข้าใจพวกที่ติด แต่เลือกไม่ได้แล้วคับ)

 

ยังไงก็ให้มันผ่านสัมภาษณ์ มหิดล ไปด้วยดี ถึงไม่ติด จะไม่เสียใจ จะรอแอดกลาง

ถ้าติด ก็จะไม่เสียใจ(กำ -*- ไม่เสียใจ เอ้า!!!ก็ไม่เสียใจหนะถูกแล้ว ไม่เสียใจที่จะไม่ได้เกษตรไง  กร๊ากกกกก)

จะเรียนแหละน่า นะๆๆๆ(ขัดใจแม่)

 

อ่ะคนแรกที่จะพูดถึง

ไอ้เพื่อน โทรมาบอกก่อนใครเพื่อนว่า 1ใน 4 ที่ติดนั้นได้แพทย์โอดอด มข ไปแล้ว 1

ทำให้ข้าพเจ้าเป็น 1ใน 3

แต่ก็ไม่ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกตื่นเต้นยินดีอะไรมากมาย

(ก็บอกแล้วคนมันไม่ได้ตั้งใจที่จะติดนี่นา ไม่ได้อยากได้จะเป้นจะตาย)

ขอขอบใจเพื่อนนะที่นี้นะที่โทรบอก ขอบคุณเหลือเกิน

เสียใจด้วยที่ไม่ติดทันตะนะเพื่อน

แต่ไม่เป็นไร แกติดแพทย์นี่หว่า ประสาไรแค่ทันตะ -*- ไอ้บ้า

 

ไอ้โจ้555+ ไอ้โจ้มันบอกเราก่อนใครเลยว่าเราติดสัตวะ อ่ะ

(พอดีว่าออนMSN แล้วเจอโจ้ บอกเลยว่าติดเด้อๆสัตวะหนะ) 

ตอนแรกนึกว่าอำ เพราะเราคุมเปิด ลิ้ง มันเปิดไม่ได้

เน็ตเน่าอ่ะนะ  เลยมาเปิดดูตอนเย็นๆ เออติดหว่ะ

ก็ยังว่าอึ้งเลยตอนนั้น เกินคาด แต่ก็ดีใจที่ติด

ขอบคุณโจ้ที่บอกเค้าเด้อว่าเค้าติด 

ดีใจกับเองคือกันที่ติด รังสี (วะติ๊)

เค้ารู้ว่าเองคงไม่เอาหรอก

เองหนะ มันเก่ง  แค่นี้ไม่เอาหรอก

รู้ว่าเองอยากได้ วิดวะ จุฬา (มันคือสิ่งที่เค้าเคยฝัน)

สมความตั้งใจเองนะเพื่อน สู้หว่ะ

 

เปี้ยว ทุกครั้งรู้ว่าเพื่อนติดที่ไหนแล้วเราไม่ติดเค้าพูดเล่นๆเสมอว่า

"เค้ากะติดเด้เปี้ยว ติดข้างฝาหนะ"

"ติดพื้น" 

แต่ มหิดลเค้าติดหว่ะ แปลกใจอยู๋เหมือนกัน

แกไม่ติดเพราะแกไม่ได้ลงเฉยๆหรอก

มันยังไม่ถึงทีแก เค้ารู้

แกต้องติดซักที่

(ที่จริงแกติดหลายที่ แต่แกไม่เอาเฉยๆนี่หละ)

บุ๋ม คุณพยาบาลที่ติดก่อนใครหมู่  คนที่ว่าเค้าจะติด แล้วเค้าก็ติดดดดจริงๆ

ขอบคุณ เปี้ยว บุ๋ม ที่โทรมายินดีกับเค้าเด้อ

แม้ว่าวันนั้น เป้นวันที่เค้าไม่ค่อยรู้สึกจะดีใจที่เค้าติดสัตวะแล้ว

(อารมณ์กูเปลี่ยนง่ายจัง มีวันดีใจ กับวันเฉยๆด้วย)

เพราะแม่ไม่อยากให้เค้าเรียนสัตวะ

ทำให้ยังรู้ว่าเพื่อนยังยินดีกับเค้าอยู่

ไม่ทำให้เค้าว้าเหว่เกินไป

เสียดายว่ะ พ่อมาก่อนเลยไม่ได้ออกจากบ้าน โทษที

ไม่ได้ไปสาธาเลย อดกินตำบังฮุ่ง

 

ปุ๋ยใหญ่ แพม อิน ศร เค นัท นัน นุ่น แอน ที่ออนMSN เจอเค้าแล้วยินดีกับเค้านะ

ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆๆ

 

เล็กส่งข้อความมาแสดงความยินดีด้วย

"ดีใจนำเด้อ สัตวแพทย์มหิดล"

เค้าจะไม่ลบข้อความนี้เด้อ

แต่เค้าอาจจะไม่ได้เรียนสัตวะ ที่นี่ก็ได้ใครจะไปรู้หละ

อาจตกสัมภาษณ์ไง

โทษทีเล็กเค้าไม่ได้โทรกลับไป หรือส่งข้อความกลับหาเด้อ

เค้าไม่รู้ จะตอบกลับไปแบบไหน

กลัวมันจะเป็นการไม่ดีกับเพื่อนอ่ะ

เล็ก วันนั้นเค้าไม่รู้ว่าเองร้องไห้ทำไมนะ

ร้องไห้เรื่องอะไร เค้าก็ไม่รู้ เมื่อเองไม่อยาบอกเค้าก็ควรที่จะไม่รู้

ไม่ว่าจะร้องไห้เรื่องที่ไม่ติดบัญชี มธ หรือว่าเรื่องอื่นนะ 

ก็ไม่เป็นไรหรอก

อย่าคิดมากกับชีวิตสิ

ยังไงเค้าก็เพื่อนเอง  (เพื่อนที่ไม่ค่อยจะมีคุณค่าอ่ะนะ)

เดี๋ยวเล็กก็ติด เองหนะ จะติดอันที่มันดีกว่าเค้าแน่นอน เชื่อสิ

 

พี่เติ้ง(คุณหมอ)โคตรช่วยไรได้มากเลยวะพี่

พี่ธัน(ลุงธัน)ที่ให้คำพูดบางอย่างจี๊ดใจมากคับลุง

ชอบอ่ะพี่ธัน

ไอ้บอม (เพื่อนตายในMSN) รู้สึกว่า เค้าทิ้งแกใช่มั๊ยเนี่ย

 มีที่เรียนก่อนแก

ขอโทษหว่ะ แต่ขอบใจที่ยินดีกับเค้าเด้อไอ้เพื่อนยาก

รู้บ่ เพื่อนที่คุยMSN หนิเค้าถูกชะตากับเองที่สุดเลย ขอบอก

ไอ้ต้า(เพื่อนบีอีกที) นานๆได้คุยกันที แกเข้ามาถูกจังหว่ะวะ

เข้ามาวันที่ฉันติด มหิดล เลยได้แสดงความยินดักับฉันเลย

สมน้ำหน้า  ขอบคุณที่ลากไปคุยกะเพื่อนๆแก  ฮาดีหว่ะ ชอบ

กิม(เพื่อน กทม เด็กเตรียมพัด)แท้งกิ้วๆ แม้คุณเธอไม่ติด ทันตะตามที่หวังนะกั๊บ

แต่คุณเธอก็ส่งข่าวคราว แอดมิดชั่นให้ประจำ แท้งกิ้วหลายๆคับ

อย่าเสียใจๆๆนะ

 สุดท้าย ใหม่มี่ที่รัก(ไอ้เพื่อนที่รัก)ยินดีแป๊บๆแล้วก็ไป  โถ่ๆๆๆ

 

แล้วก็เพื่อนๆที่ยังไม่ได้กล่าวถึงอีกหลายๆๆคนเด้อ 

เค้ารู้ว่าพวกเองยินดีกับเค้าอยู่ที่ไหนซักที่

 

เค้าอาจจะไม่ใช่คนที่ดีอะไร แต่ก็ไม่ได้เลวหรอกนะ

 

 - แบบประมาณว่า บอกคนอื่นว่าติด สัตวะ มหิดล

   เค้าบอกว่ามา ก็ดีหนิ

   (พูดแค่นี้ แล้วไม่มีพูดอะไรต่อ)

   ก็อยากรู้ว่า ก็ดี ในที่นี้มันหมายถึงอะไร

   อะไรดีงั้นหรอ  ไม่รุ้จริงๆวะ มันทำให้แป้วเหมือนกันนะ

   อีกเหตุผลนึง ที่ทำให้รู้สึกว่า สัตวะ มันเป็นยังไงกันแน่

 

 - แล้วเวลาออนMSN จะมีคนชอบทักมาว่า

   "ว่าไง"

   "เป็นไง"

   แล้วจะให้ตอบยังไงหว่า

   งงเลย จะตอบว่า "ว่างี้แหละ"

                     "เป้นงี้แหละ"

   ก็จะหาว่ากวนโพด กลัวโดนต่อย 555+

   เจอ"ว่าไง" "เป็นไง" แล้ว เป้นไม่อยากคุยกะคนที่ทักเลย

   ประมาณว่า กูไปต่อไม่เป้นเว้ย ทักแบบนี้  เข้าใจมั๊ย  กร๊ากก

 

  - เกิดความรู้สึกแย่ๆ หนิไม่ดีเลยเน๊อะ ยิ่งกับเพื่อนยิ่งแล้วใหญ่

    มันอึดอัดมากนะ ไม่รุ้ว่าวันนั้นมันเกิดอะไรขึ้นหรอก

    เพื่อนร้องไห้ทำไม เรื่องอะไร ไม่มีใครบอกให้เพื่อนอย่างเค้ารู้เลย

    มันก้รู้อยู่กันแค่นั้น ไม่มีใครบอกเค้า เค้าเป้นเพื่อนเองหรือป่าว

    หรือเราคิดไปเองหว่า ก็อาจใช่ ว่าเพื่อนไม่อยากบอกเรา

    แต่รู้มั๊ย มันอึดอัดมากเลยวันนั้น พูดอะไรกับใครก็ไม่ได้

     พูดได้คำเดียว  โคตรรู้สึกแย่เลย จริงๆ

  

 - รู้มั๊ย เหมือนเพื่อนบางคนที่เราเหมือนจะสนิท แต่ไม่สนิท

   และคิดว่าคงจะไม่สนิทด้วยแน่ๆแหละ ไม่รู้สิ

   ถึงจะเล่นด้วยกันบ่อย ขอบอกเลย เพิ่งมารู้ตอนนี้แหละ

   ว่า ไม่ควรจะไปสนิท  เห้นแก่ตัวจัง

   เหมือนหลอกใช้เรายังไงไม่รู้  หรือรู้สึกไปเอง

   อีกแค่เดือนกว่าๆ คงไม่ต้องเจอกันแล้วนะ

   ขอบคุณเวลาที่ผ่านมา กับการหลอกลวง

 

 - บางครั้งเราก็รูสึกว่า เราเห้นแก่ตัวจัง

   ทำไมเราพูดไม่ดีกลับเพื่อน

   ทำไมเราไม่ช่วยเพื่อน

   ทำไมเราทำเป็นเมินเฉยกับเรื่องต่างๆ

   บางครั้งก็รู้สึกไม่ดีๆกับเพื่อนบ่อยครั้ง

   เพราะอะไรงั้นหรอ

   เราก็ไม่รู้

   ขอโทษในสิ่งที่ทำไปนะ

   ยกโทษให้เค้าด้วย

 

ลป 1. spoil ช๊อบชอบคำนี้

อ่านว่า สะ-ปอย(คนอื่นอ่านไงไม่รุ้นะ)

 แปลว่า ทำให้เสีย

ที่ชอบเพราะ มันสะปอยส์

เพราะมัน แลดูไฮโซ 555+

ไม่ใช่แล้วๆๆๆ

ชอบ ไม่มีเหตผลอ่ะคับ

ชอบเวลาอ่านว่า สะ-ปอย  อ่ะ มันให้ความรู้สึกดี

(ไงวะเนี่ย ให้ความรู้สึกไงหว่า)

 

ลป2. อัพ spaces ห่างกันโคตร เดือนเต็มๆ

 

ลป3 . อยากได้ยินคำว่า"ยินดี"จากคุณยิ้มสวย

แต่คงไม่มีโอกาส เพราะคุณยิ้มสวยไม่รู้ว่าเราชอบคุณ 555+

ไม่เป้นไร ไม่อยากรู้จักคุณไปกว่านี้หรอก แค่นี้แหละ

ถ้ารู้จักมากว่านี้ คงจะไม่ชอบคุณยิ้มสวยแล้วหละ

ฉันรู้จักคุณก็พอ ไม่ต้องรู้จักฉันหรอก

 

ลป4 . ไอ้คนนั้น ไอ้บ้า

 

ลป5 . เกลียดเครื่องแบบสีน้ำตาลกับสีเขียวมากๆๆ

นึกว่าใหญ่หรอห๊า  ทุเรศหว่ะ 

กูจะมองหน้ามึงทุกทีที่เจอ

ไม่ว่าจะรู้จักมึงหรือไม่ก็ตาม

พวกเครื่องแบบมันก็ได้แค่นี้แหละ เหี้ยๆๆ

 

ลป6 . ไม่รู้ว่าเพื่อนเค้าเจ็บเพราะเองหรือป่าวนะ

แต่จำไว้ เค้าจะเกลียดเองกับเพื่อนของเอง ถ้าเองทำให้เพื่อนเค้าเจ็บ

รู้มั๊ย เค้าไม่เคยชอบหน้าพวกเองเลย

 

ลป7 . รู้มั๊ย สิ่งที่เค้าฝันจริงๆ

ไม่มีใครรู้เลย นอกจากตัวเค้าเอง 

 เค้าไม่กล้าที่จะไปตามหาฝันอ่ะ เพราะมันสูงเกินไป ไม่กล้าบอกใครๆ

แต่ที่ทำอยู่ มันคือความฝันรองลงมา

 

ลป.8 คับผม คับ

เฮ้ย ไม่ใช่ผู้ชายนะ  หนูเป็นผู้หญิง

แต่ชอบคำว่า คับ ไม่ใช่ ครับ นะ

เลยเอามาพูด

เพราะมันคับ

 

ลป9 . บนๆเหมือนกะมีสาระ แต่ไม่มี

ท้ายๆๆไม่มีสาระเลย 555+

 

ลป10 .  เย้!!!!!!~ครบ ลป 10 แล้ว ดีใจ ไปหละคับบบบบบบบบบ

 

ขอบคุณนะ 

 

 

Ed!T

ยาวไม่พอ มาอีดิท ต่อ (ฮิ้วววววววววววว)

 

แบบว่าจะบอกว่า ติดเภสัช สมทบ มข หว่ะ

เออ งงดิ ติดได้ไงอีกแล้ว

ค่าเรียนแพง แสดดดด

จะเรียนหรือนี่

แต่ประกาศไว้เยอะโคตรเช่นกัน 86 เอา 25

เออคงติดหนะนะ -*-

ประกาศแม่งไรวะตั้งเยอะ

ประกาศให้ดีใจเล่นๆหรือไง  ห๊า!!!!!!!

 

โอ๊วววว!!!! พ่อแม่พี่น้อง บอกให้กูเอาเลยเภสัช

ยังไงๆ มันก็ดีกว่า สัตวะ แน่นอน (พะนะ)

แต่ค่าเรียนแมร่งแพง สมทบนะมึง แพงแน่ๆ

 

โอ้ย!!!!เศร้า

กูไม่รูจะตัดสินใจอย่างไร

มันลำบากใจ

ใจกู อยากรอแอดกลาง ก็หวังคือกัน

 

กูรอแอดกลางดีมั๊ยวะ เผื่อจะมีที่เรียนที่ถูกใจ

 

ติด สัตวะ กับ เภสัช

บอกได้คำเดียว

"มันเกินคาดมากมาย"

 

เลยทำให้รูสึกว่า

ถ้าเราไม่หวังกับอะไร เราจะสมหวังกับสิ่งนั่น

 

เฮ้อ!!!! ชีวิตกู

 

 

 

 

 

 

สวัสดีคับพ่อแม่พี่น้อง

วันนี้มาแปลกๆแฮะ

รู้สึกยังไงไม่รู้

 

หลังจากที่เมื่อวานไปสอบ ของ มหิดลมา

รู้สึกว่า ทำไมเราช่างโง่อย่างนี้

โห!!!!!คับ แบบออกจากห้องสอบแล้ว อึ้ง

ไม่สิ ไม่อึ้งหรอก  แค่ทำไม่ทัน เท่านั้นเอง

เอ้อ!! เราลืมบอกไป  เราลง สัตวแพทย์ของ มหิดล ไว้อ่ะ  ไม่รู้จะติดมั๊ย

แต่ในใจตอนนี้คงไม่ติดแล้วหละ (คนโง่ๆอย่างเราคงไม่ติดไรกับเค้าหรอก เศร้า 55+)

โง่มากเลย

ก็แหงหละ หนังสือก็ไม่อ่านไป 

ถ้าติด เดี๋ยวแม่เลี้ยงขนม เลยหนิ ชิ!!!~

 

ความหวังสุดท้าย รอแอดกลางอย่างเดียวเลยเว้ย

ไม่มีอะไรจะหวังได้มากกว่านี้แล้ว 555+

ไม่สิ ยังเหลือเภสัช สมทบ ของ มข อีกที่ ที่ต้องลุ้นอ่ะ

แต่คงไม่ติดอีกแหละ 555+ ลงไปงั้นๆ แหละ

 

คาวมหวังแมร่ง ช่างมืดมัว กูคงไม่ติดอะไรกับเค้า

ทำไมรู้สึกยังไม่พร้อมซักกะวันเลยวะ

ไม่มีวันไหนเลยที่ตัวเองรู้สึกพร้อมที่จะสู้กับโลกภายนอก (โบ้ยยย)

 

เมื่อไหร่จะพร้อมสู้กับอนาคตซักที เมื่อไหร่จะพร้อม  ต้องพร้อมได้แล้วใช่มั๊ย

อีก 2เดือน เราจะต้องพร้อมสู้!!!!!!!!!!~

ไม่เห็นเริ่มได้ซักที  เริ่มได้วันสองวัน ก็กลับมาสู่จุดเริ่มต้นเหมือนเดิม

 

สับสนอนาคตตัวเองชิบหาย

เคยเป็นมั๊ย เวลาที่ต้องตอบใครๆว่าจะเรียนอะไร

แล้วไม่กล้าที่จะตอบว่าจะเรียนอะไร

เคยเป็นมั๊ย เวลาที่ต้องตอบผู้ใหญ่ว่าทำข้อสอบได้มั๊ยหละลูก???

ไอ้เราก็จะได้ แค่ หัวเราะ หึหึ แล้วบอกว่า ไม่ค่อยได้อ่ะคับ

ไม่รู้ผู้ใหญ่พวกนั้นคิดอะไรกับเด็กๆอย่างพวกเรานะ

เหมือนกับ...ไม่รู้สิ เราบอกไม่ถูก

แต่ไม่อยากตอบคำถามพวกนั้นเลย

เหมือนมันเป็นการคาดหวังกับเรา ถ้าเราทำไม่ได้ แล้วโดนถาม โคตรรู้สึกแย่เลย

 

 

การถูกสมน้ำหน้า การถูกนินทา การถูกคาดหวัง และต่างๆ

ไม่ชอบไอ้การๆพวกนี้เลย ให้ตาย

เราจะเอาชนะมันได้อย่างไรเนี่ย ไอ้คำพวกนี้

เราจะมีทางเอาชนะมันได้มั๊ย

คำตอบ ก็คือ ทางหนะมันมีแน่

แต่ก็ขึ้นอยู่กับตัวบุคคลนั้นๆว่าอยากจะเอาชนะมันมากเพียงใด

 

ไอ้เราก็อยากจะเอาชนะคำพวกนั้นนะ

แต่คิดๆไปแล้ว มันก็ท้อใจ

เราจะมีหวังเหรอ  เราจะชนะมันได้เหรอ  ประมานนี้

 

คุณคับ!!! ผมจะมีทางพอที่จะสู้กับคุณได้มั๊ยคับ

            มีโอกาสมั๊ยคับที่ผมจะชนะคุณ

คำตอบ อย่างคุณคงไม่มีทางที่จะไปชนะใครหรอกค่ะ555+ ขอโทษด้วย

 

 

 

พอๆๆๆพอคับพอเลิกพูดเรื่องที่กลุ้มใจ

มาพูดเรื่องที่กลุ้มใจกว่าทางนี้ดีกว่า 555+

 

ไม่รู้จะเขียนไรและ ไอ้เรื่องว่าที่จะพูด ก็ดันลืม ไปแล้ว

(เอ้า กำ ลืมไปได้ไงเล่า)

 

อ้อ !!!!!รู้และ พูดถึงเรื่องสอบมหิดลแล้วลืมพูดถึงการเดินทางไปสอบสัตวแพทย์ มหิดล

สอบสนามสอบ อุดรธานี ที่โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล

(โรงเรียนแมร่งโคตรใหญ่ ไฮโซคัก เทียบกับร้อยเอ็ดวิทยาลัยไม่ติด  ไฮโซกว่า 555+โกหก ของอุดรใหญ่จริงๆ)

อันนี้ค่อยออกรส ออกชาติหน่อย  โห่ะๆ

ก็นะคับ อุดรแมร่งโคตรเจริญ

ไปแอบบ้านนอกอยู่อุดรอีก หลงอุดรคับพี่น้อง555+

ไปพักที่โรงแรม เจริญ โฮเต็ล

หรูโคตร  คืนละแปดร้อย

 ตอนเย็นก็ไปกินเพ้ง อุดร

อาหารเย็น กินปุพพ์เฟ่ อีกแล้ว

 

กลับมาที่โรงเเรมก็อ่านๆเคมีได้ซักชั่วโมง

แอบงีบๆๆด้วย เกือบหลับแล้วหละ ไอ้เพื่อนก็โทรมา ถามว่าสอบห้องเดียวกันหรือป่าว

เราก็เลยบอกไปว่า สอบ ห้อง 105 ห้องเดียวกับเองหรือป่าววะ

มันก็บอกว่าใช่ๆดีเลย ก็คุยกันแป๊บนึง ก็วาง

เพราะเราง่วง 555+

5ทุ่มกว่าๆ อีฟาง(อุ้ย!!!อีไม่สุภาพ คุณฟางนะๆ55+)โทรมาอีก แต่ไม่ได้รับ

เรานอนอ่ะ โทษด้วยนะฟาง กูไม่ได้รับโทรศัพท์มึงอ่ะ

คงจะโทรมาถามว่าสอบห้องไหน กระมัง

แต่ตอนเช้า ก็ได้โทรหามึงอยู่เน๊อะ

ได้สอบห้องใกล้ๆกันด้วย  ดีๆจะได้มีเพื่อน

กูก็นึกว่ามึงจะโทรหากูทำไม ที่แท้ ไม่มีรถกลับ  ห่าเอ้ย!!!555+

ก็ไปถึง อุดรพิท ตั้งแต่เช้าเลย  ไปเอาบัตรเข้าห้องสอบด้วย

แอบบ้านนอก ส่งมาไม่ถึงบ้านวะ บัตรเข้าห้องสอบ-*-

ทำไมคนอื่นถึง กูไม่ถึง ห่ะ!!!ไอ้ไปรษณีย์

(ที่จริงที่อยู่มันผิดอ่ะเลยส่งมาไม่ถึงบ้านหนู หนูขอโทษค่าคุณไปรษณีย์)

 

ตอนกลับอย่างฮา นั่งหลังรถ กับเพื่อนๆอีก 5 คน 

หนาวก็หนาว รถ พ่อเราก็ขี่ซิ่งโคตร

ใจหายใจคว่ำกันไป

 

แต่ทีสังเกตๆนะ ที่อุดร ร้านหมอฟันโคตรเยอะเลย

เปิด แมร่งนะติดๆกันอีก

สงสัยคนอุดรจะฟันสวยทุกคนหว่ะ 55

หมอฟันเปิดเเมร่งกันเยอะ

 

ก็กลับมาถึงบ้านกันปลอดภัยทุกคน

ถึงประมาณ2ทุ่มกว่าๆ อ่ะ  ถือว่าเร๊วไช้ได้เลยนะเนี่ย

พ่อเราขับรถเยี่ยมมาก โห่ะๆๆ ถึงบ้านเร็ว

ก็ไปส่งเพื่อนๆที่บ้านปุย(เพื่อนห้อง3)

แล้วพ่อก็พาไปกินคนเห็นต่อ (ร้านอาหารชื่อร้าน "คนเห็น" นะ)

ก็ไปกินๆๆข้าวอิ่มมาก  แต่ที่สำคัญ หมาร้านคนเห็นอ้วนมาก เหมือนหมูเลย

เเอบชอบหว่ะ น่ารัก อ้วน ตุ้ยนุ้นมากคับพี่

อยากเลี้ยงหมาให้อ้วนๆอย่างงั้นบ้างจัง555+

แล้วก็กลับถึงบ้าน เกือบ4ทุ่มมั้ง

มานั่งออนMSN ต่อ

ไม่ค่อยมีคนเล่นเลย

คุยๆแป๊บเดียวก็ไปนอน

มีแต่คนถาม เป็นไงทำข้อสอบได้มั๊ย

ไอ้กูก็เลยบอกไป "ไม่ได้หรอก โง่จะตายเค้าอ่ะ"

"คงไม่ติดแล้วหละ"

แล้วก็พากันอวยพรยกใหญ่ 555+

ขอให้กูติดสมอวยพรปากพวกเธอนะจ๊ะเพื่อนๆจ๋า

 

ก็นอนหลับตามอัถภาพหละวันนี้ ตื่นอีกที 4 โมงเช้า

 

 

 

 

 

 

- คุณคับ!!!!รู้ว่าเราไม่ติด มข แล้วเนี่ย ไม่พูดกับเราเลยนะคับ ขอบคุณคับ

  คุณนี่เป็นเพื่อนที่เเย่จริงๆเลยนะ(หรือเราคิดไปเองกับการกระทำของคุณคับ)

  จะให้ดี ช่วยอธิบายทีทำไมคุณถึงไม่ค่อยคุยกับเราเลยก็จะดีนะคะคุณ

 

- มีแต่คนพูดถึงคุณยิ้มสวยของเราอ่ะ ว่าเก่งๆ (แอบปลื้มแทนนะเนี่ย)

  ขอให้คุณติดในสิ่งที่คุณอยากได้นะคะ ที่จริง คุณก็ได้อยู่แล้วหละค่ะ

  เออได้ข่าวมาว่า แม่คุณอยากให้คุณเรียนหมอ แต่คุณไม่อยากเรียนหมอหรอคับ(คุณกลัวเลือด หรอ)

  แต่คุณเรียนหมอก็ดีนะ  เราจะได้มีแรงบัลดาลใจอยากเข้าหมอบ้าง หมอ มข จงเจริญ โย่ว!!!!~

  สรุป หมอ มข นี่ คุณจะสละสิทธิ์ ใช่มั๊ยอ่ะ

 

- แม่อยากให้เรียนหมอ เเต่เราดันโง่ เรียนหมอไม่ได้555+

  

- หมอ มข!!!  หมอ มข!!!  หมอ มข!!! อยากเข้า หมอ มข คับผม!!!

  อยากไปเจอหน้าคน  เห็นแล้วคงสะใจดี แหม!!!! ทำกับกูได้นะ เป็นพี่ภาษาไรวะ ดูถูกกันชิบหาย

  เจอหน้ามันแล้วจะพูดว่า"เป็นไง กูเข้ามาได้แล้ว สะใจดีมั๊ยหละ"

  มันได้แค่คิดคับ มันได้แค่คิดจริงๆ โอกาสนั้นคงไม่ได้มาเยือน

  คงไม่มีโอกาสได้สะใจหรอก

  ขอโทษที่กูมันโง่เกินไป  ขอบคุณ ไอ้หมอเกย์

 

- ทำไมเพื่อนห้องเรา แตกแยกจัง ก็งี้แหละห้อง2

 

- หมอหมา มหิดล ติดให้ทีเถอะคับพี่น้อง จะได้ภูมิใจตัวเองซักที

 

- อีก 2เดือนกว่าๆ อ่านหนังสือทุกวันนะปุย (บอกตัวเองให้อ่านหนังสืออ่ะ)

  อย่าเล่น NET ไม่ออน MSN กลับมารีบทำการบ้าน แล้วอ่านหนังสือซะ

  แล้วสิ่งที่จะได้จะไม่ไกลเกินเอื้อมเลย

 

- สิ่งที่หวังมักไม่เป็นดังที่หวัง

  คนเก่งกว่าเรามันมีอีกเยอะ

  ถ้าเราทำได้คนอื่นเค้าก็ทำได้ แต่ถ้าเราพลาด คนอื่นอาจไม่พลาดเหมือนเรา

  เวลาของเรามันยังไม่มา อีกหน่อยมันจะมาเมื่อถึงเวลาของมัน

  เป็นคนเก่ง กรุณาหัดมองคนอื่นบ้าง ถ่อมตัวไว้บ้างก็ดีนะ

  ฯลฯ

 

 

 

 

 

ตามคาดคับ!!!!!!!!~  ไม่ติด แพทย์ มข ตามคาดคับพี่น้อง

ดูเหมือนจะเศร้านะ แต่ทำไมไม่ยักกะเศร้า -*-

หรือเศร้ามาตลอดวะ

ไม่หรอก คงเป็นเพราะเศร้ามาแล้ว รู้ผลแน่ๆว่าไม่ติดแน่นอน

เน๊อะ มันก็ตามคาด ก็เลยไม่เศร้า

 

แต่อีกใจมันก็เศร้านะ ไม่สิ ก็เสียใจ  ไม่ติดเนี่ย!!!!~ สงสารตัวเอง สงสารพ่อแม่ที่ตั้งความหวังไว้กับเราแล้วเราทำไม่ได้

อีกใจมันก็อยากที่จะเรียนหมอ ลึกๆแล้วมันก็อยากเรียน ไม่อยากให้พ่อแม่น้อยหน้าใคร

สรุปแล้ว มันก็ได้แค่ฝันหละคับ ที่จะเรียนหมอ คงไม่มีวันนั้นแน่ๆหละงานนี้ (อันนี้ก็รู้ตัวอยู่)

 

มาอีกในอีกแง่ ถ้าเราตั้งใจจริงๆ เราจะติดหมอมั๊ยวะ  อีก 2 เดือนมันจะทันมั๊ยวะ ถ้าจะตั้งใจจริงๆ

คำตอบ ก็คงจะไม่ คงไม่มีแรงต้านต่อความขี้เกียจพอ  เราคงไม่ไหวจริงๆ

แต่ก็จะลองดู อีก 2 เดือนเอง ต้องได้สิ

 

นึกย้อนกลับไป ถ้าเราตั้งใจตั้งแต่ตอนนั้นก็คงจะดี ตั้งใจตั้งแต่เริ่มแรกก็คงจะดี ทำไมอะไรๆก็ฉุกละหุก(เขียนถูกมั๊ยวะ)กันทั้งนั้นนะ

เราไม่มีความสามารถพอหรอเนี่ย!!!!! ชอบทำอะไรที่ใกล้ๆๆวันแล้วค่อยทำ ออกแนวดินพอกหางหมูเลยเน๊อะ -*-

 

เรามันพยายามน้อยเกินไป  ไม่มีความพร้อมเอาซะเลย เง้อ พูดไปแล้วก็เศร้า

 

 

 

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา  วันประกาศผลสอบ มข นั่นแหละ

ไปนอนบ้านเพื่อน  ไปลุ้นช่วยกัน ว่าใครติดกันบ้าง  แอบฮา ไม่มีใครติดซักคน

ประมาณว่า พร้อมใจกันไม่ติด

แล้วไอ้พวกที่ติดหนิ ก็เป็นพวกสิ่งมหัศจรรย์ก็ว่าได้(เพื่อนมันตั้งว่างั้นอ่ะ)

คือ แบบพวกที่ ไม่ค่อยเรียน ไม่ใช่สิ จะว่าไงหละ จะว่าพวกเค้าไม่ค่อยเรียนก็ไม่ถูก

ก็พวกที่คิดว่าไม่ติดหรอกพวกนี้เนี่ย  กับติดคับ โห!!! ทุกคนตลึงกันใหญ่คับ

แต่ก็ดีใจกับพวกคุณนะ  มีที่เรียนกันแล้ว  เราหละ ยังไม่มีเลย(เเอบเศร้า T_T)

ดีใจกับพวกคุณทุกคนที่ติดจริงๆนะ  คุณคือเพื่อนเราแหละ

และเพื่อนที่ไม่ติด เราก็จะเป็นกำลังใจให้ อย่าเสียใจร้องไห้ไปเลย(เดี๋ยวเราร้องไปด้วย)

เราก็ไม่ติดเหมือนพวกคุณนั่นแหละ  แต่เราก็จะสู้เน๊อะ 

 

มีเพื่อนแอบร้องไห้ด้วย  ไอ้เราก็เลยได้เป็นคนปลอบ  -*-

  เราเป็นเพื่อนที่ดีนะเนี่ยเป้นคนคอยปลอบเพื่อนอ่ะ 555+

แล้วทำไมเราไม่ร้องไห้หละ???

  เราว่านะ  ถ้าเราดูอยู่บ้านคนเดียว ก็อาจจะเสียใจมากกว่านี้ เศร้ามากกว่านี้ ก็ได้

แต่นี่ เรามีเพื่อนเรา มีอยู่ข้างๆ เราเลย ไม่รู้สึกอะไร

คงเพราะ ไม่อยากให้เพื่อนเห็นน้ำตาของเรา 555+

รู้สึกว่าจะตอแหลไปแล้วนะเนี่ย

 

วันเสาร์ ก็ไปเข้าค่ายจุฬา-สาเกตุ เพิ่งกลับมาวันนี้อ่ะ

ไปค่าย ก็เบื่อๆ ไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่  เพราะเคยไปค่ายที่แล้วแล้วไง

กิจกรรมมันก็เดิมๆ  (แล้วจะไปทำไมวะเนี่ย  ไม่เข้าใจมันเล๊ย)

เพื่อนชวนนั่นแหละ  จะไม่ไปก็ไม่ได้  เพื่อนอุตส่าห์ชวนทั้งที

และก็ถือซะว่าามันเป็นการปลดปล่อยความเศร้าที่รู้ผล มข โห่ะๆ

สนุก ก็แต่ ตอนสันทนาการเท่านั้นแหละ(555+กิจกรรมที่รอคอยมานาน)

ได้เต้น  ได้ปลดปล่อยออดมา มันก็ดูจะดีขึ้นนะ ลืมๆอะไรได้บ้าง ไม่คิดมาก

 

ไปค่าย มีเรื่องที่เซอร์ไพท์ด้วย

คือเจอคุณพี่คนนึง ไอ้เราก็ว่าอยู่ ทำไมคุณพี่หน้าคุ้นๆจังวะตอนสันทนาการอ่ะ

 แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร ก็สันๆไป เพราะอยากเต้นอ่ะนะ 5555+

เลยปล่อยมันผ่านๆไป  เรื่องของคนอื่นก็ไม่ค่อยอยากรู้เท่าไหร่

 

พอตกเย็นหละสิคับ มันเป็นกิจกรรมเข้าฐานที่พี่เค้ามาแนะนำแต่ละคณะที่พี่เค้าเรียนอยู่

ก็จะนั่งๆตามแยกที่จัดไว้ๆ เป็นคณะๆไป

เราสนใจคณะสัตวแพทย์อยู่ เราก็เลยไปที่ฐานสัตวแพทย์ ก็มีเพื่อนๆค่าย นั่งกันอยู่น้อยทีเดียว ไม่ค่อยมีคนสนใจเลยเน๊อะ

มีไม่ถึง10อ่ะนั่งๆ กันอยู่  อีกอย่างเห็นคนน้อยดี เลยมาฐานนี้ดีกว่า

แอบเศร้าเดินไปฐานสัตวแพทย์คนเดียววะ เพื่อนๆไปฟังแพทย์กันหมด

ก็ไปนั่งๆ ตอนแรกๆก็ฟัง แล้วก็แอบถามพี่ที่นั่งข้างๆเอา เกี่ยวกับคณะสัตวแพทย์ เพราะเราสนใจอยู่เหมือนกันคณะนี้ ก็ถามๆไป

นั่งไปซักพัก สังเกตเห็นคุณพี่อีกแล้ว คุณพี่เรียนสัตวแพทย์คับ

ปีไหนก็ไม่รู้ เราไม่ได้ถาม ไม่ได้คุยกับคุณพี่เลยแหละ (นั่งฟังคุณพี่พูดเฉยๆ) เพราะไม่จำเป็น เราก็แอ๊บถามความรู้จากพี่ที่นั่งข้างๆเราเอาดีกว่า

ตอนแรกเราก็นั่งสังเกต(มองหน้า)คุณพี่ซักพักว่าหน้าคุ้นมาก แต่ก็ไม่ได้สนใจมาก ก็หันมาถามเกี่ยวกับคณะกับพี่นั่งข้างเราต่อ

คุณพี่ก็อธิบายกับเพื่อนค่ายฟังๆกัน เราก็ฟังบ้าง อันไหนไม่เข้าใจก็ถามๆพี่นั่งข้างๆบ้าง

 

ไปๆมาๆ นึกไปถึงหน้า พี่ม๊อบ ที่เรียนแพทย์มข

(อันนี้เราก็ไม่รู้จักพี่ม๊อบเป็นการส่วนตัวหรอกนะ

ประมาณว่าแอบเข้าสเปซแกอ่ะเลยเห็นรูปของแก

และเห็นแกเขียนบอกว่ามีน้องชื่อวิป ไรประมาณนี้ 

ไม่รู้เอาลิ้ง ของสเปซพี่ม๊อบ มาจากไหน

เห็นว่าแกเป็นคนจังหวัดร้อยเอ็ดเลยเอาเก็บไว้ก็แค่นั้น

จริงๆ เราไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ555+)

 

ทีนี้ เราก็มองๆไปที่ป้ายชื่อคุณพี่อ่ะ เขียนว่า "พี่วิป"  (ถ้ามันมองตั้งแต่ตอนแรกก็หายสงสัยตั้งนานแล้วนะ -*- โคตรโง่เลย) 

ไอ้เราก็เฮ้ย!!!!!!! ไม่น่าหละ โคตรคุ้นเลย คุ้นมากๆ ที่แท้ก็น้องพี่ม๊อบนี่เอง 

แหม!!!!!ให้สงสัยซะนาน

แต่ก๋ไม่ได้คุยอะไรกับคุณพี่วิปหรอก เพราะหายสงสัยแล้วว่าคุณพี่เป็นใคร

เกือบได้ทักแล้วว่า พี่หน้าคล้ายคนที่เค้ารู้จักจัง

เกือบได้คุยกันแล้วเชียว 555+

โห!!!~แบบว่าไม่เคยคิดจะได้เห็นตัวจริงของคุณพี่วิป อ่ะ

ตอนนั้นก็อึ้งแป๊บนึง แล้วก็ถามๆพวกพี่ๆสัตว์แพทย์ซักพัก

(ไม่ได้ถามคุณพี่วิปนะ เพราะอยู่นั่นรุ่นพี่หลายคนเลยเลือกถามรุ่นพี่คนที่นั่งข้างๆเอา)

 แล้วเพื่อนๆก็มาชวนให้ไปฟังคณะวิศวะ(คณะที่ไฝ่ฝัน)

ก็ไปถามพี่เค้าเรื่องคะแนนพื้นฐานวิดวะว่าพี่ได่เท่าไหร่ ถ้าเราได้อย่างงี้ๆ เราจะติดมั๊ย 

และก็ถามไปถึงคณะสถาปัต ด้วย แบบพี่เค้าจะซิ่วเอาสถาปัตอ่ะ ไอ้เราก็บอกเออๆๆพี่ เค้าก็อยากเรียนสถาปัต เหมือนกัน

ก็ถามๆ พูดๆกันไป จนเวลามันหมด ให้ไปรวมบ้าน

 

แล้วก็กิจกรรมอื่นๆอีก ซึ้งๆทั้งนั้น แต่ออกจะน่าเบื่อนิดนึง555+

 

เราชอบตอนที่รู้ว่าพี่วิปเป็นใครนี่แหละ

คิดไม่ออกตั้งนานว่าคุณพี่คือใคร

คิดแล้วฮาตัวเอง  กร๊ากกกกกกกกกกกก 

นี่คือสาระทั้งหมดของค่าย

สุดท้ายก็ไม่ได้ทักกันอยู่ดี  เพราะมันไม่จำเป็น  (กำ)

ไม่ใช่ เพราะเราไม่อยากทำความรู้จัก เป็นเบื่อๆยังไงไม่รู้ ในค่าย

โคตรง่วงเลย ตั้งแต่เข้าไปในค่าย จนถึงพิธีปิดค่าย เลยไม่อยากทำความรู้จักกับใคร (โบ้ยยย)

 

ไม่หรอก มันไม่เป็นความจริง จริงๆแล้ว ก็คือ ไม่รุ้วะ

ผสม มันอึ้ง ตลึง ไรประมาณนี้ 555+

 

 

 ปล1 ดีใจด้วยกับคุณยิ้มสวย ที่คุณติด แพทย์ มข นะคับ

       ถึงคุณจะไม่เอา หรือเอาคณะที่มันใช่กว่านี้

       แต่เราก็ยินดีกับคุณนั่นแหละ

       เพราะคุณเก่งออกซะอย่างงั้น

       ถึงคุณจะติดอ่ะไร  คุณก็คงเป็นที่1 ในใจเราเสมอ5555+

       แล้ววันนั้นเราจะเป็นแฟนกัน555+

 

ปล2 ตลึง งง ตกใจ และตื่นเต้น ได้เจอคนที่ไม่คิดว่าจะได้เจอ

      55555+ ฮาหว่ะ

 

ปล3 ไม่ติด มข ทำไมไม่ค่อยเศร้าเลยวะ ยังมีอารมณ์ ไปเล่นเสย

       รอแอดกลางเอาก็ได้ คับผม

 

ปล 4 เมื่อไหร่จะได้เจอกันอีกวะ ไอ้หมู555+ จะได้เจออีกมั๊ยน้อ

 

ปล 5 ยินดีกัลเพื่อนเก่า ตั้งแต่สมัย ป.3-ป.4 ที่คุณติดสัตวแพทย์ มข นะคับ

       คุณยังจำเราได้มั๊ย

       แต่เราจำคุณได้ เพราะ...

 

 

 

 

      

 

 

 

 

 

 

อีกแค่ 3 เดือนไม่ใช่สิอีกไม่ถึง 3 เดือนก็จะชี้ชะตาซะแล้ว

โอ้ยเศร้า จะติดอะไรกับเค้าไหมหละเนี่ย -*-

หนังสือก็ไม่อ่าน เรียนก็ไม่รู้เรื่อง จะเอาอะไรไปสอบหละทีนี้

แต่ฝันไว้สูงซะงั้น เหอๆๆคงได้หละคับคุณ

 

ว่าจะไม่เล่นNET ไม่ออนMSN แล้วนะ แต่อดใจไม่ไหวทุกทีสิน่า

สมควรแล้วหละ ประกาศผล มข.วันที่ 8 ธันวานี้ก็คงจะไม่ติดกับเค้าหรอก ทำใจๆๆแล้วหละ

ก็แหม คุณเล่นลงตั้งแพทย์นี่คับ คุณคงจะติดกับเค้าอยู่หรอก โง่ออกปานนี้ -*-

รอแอดกลางเอาก็ได้วะ เชอะไม่ง้อหรอกคับไม่ติดช่างมันรับตรง(มันเป็นความหวังลมๆแล้งๆทั้งเพ)

 

ตอนนี้หลายจิตหลายใจอ่ะ

เมื่อตอน ม.4-ม.5อยากเรียนวิศวะ

เพราะเราคิดว่าเราชอบคำนวณ เราน่าจะไปได้

และอีกอย่างวิศวะ มันก็น่าจะรู้ๆกันอยู่ (ผู้ชายเรียนไง 555+)

อ้าว!!!~บ้อใช่คับบ้อใช่

ผมหมายถึง มันน่าจะเป็นกันเองดี จะว่ายังไงหละ แบบว่า มันไม่ใส่หน้ากากใส่กัน

แบบมันสนิทใจกันดีอ่ะ ไอ้พูด กู มึง นี่แหละ เราว่ามันสนิทใจกันดีนะ

ก็นะวิดวะหนะ มีแต่คนบอกว่า อยู่แต่กับเหล้า รับเยอะ แต่จบน้อย

เราก็ว่าจริงแต่พวกที่จบออกมาน่าจะมีคุณภาพพอดูแหละ 555+

และอีกอย่างที่เราอยากเรียนวิศวะหนะเพราะเราคิดว่าผู้หญิงมันก็เรียนได้สิน่า ไม่ใช่แต่ผู้ชายอย่างเดียวหรอก

 

เมื่อตอนก่อนหน้านี้อยากเรียนสถาปัต

ความคิดนี้ไม่รู้มาได้ไง ในเมื่อหัวเรามันไม่ค่อยชอบการวาดรูปเอาซะเลย แต่เสือกอยากเรียน

ART ดีแต่เราชอบพวกรูปที่มันศิลป์ๆอ่ะ เค้าคิดกันได้ไง ถ่ายรูปออกมาแล้วศิลป์ดี แต่เราคงทำอย่างนั้นไม่ได้

อาชีพนี้คงได้แต่ฝันหละคับ  ไม่มีทางเป็นได้หรอก เราจะหาแฟนเรียนสถาปัตละกัน 555+

 

แล้วอันที่ลงแพทย์ มข หนิ มันหมายความว่ายังไง ไม่เห็นเข้ากับที่อยากจะเรียนเรียน

แพทย์-วิศวะ-สถาปัต มันคนละแนวเลยนะ?

 

อันนี้เราอธิบายได้ ที่เราลงแพทย์ มข ก็เพราะ พ่อแม่เราอยากให้เรียนแพทย์ (แต่ไม่ดูลูกตัวเองเล๊ยว่ามีความรู้แค่ไหน)

เราก็เลยลงให้ท่าน ที่จริงเราจะไม่ลงแพทย์มข.รอบรับตรงก็ได้นะ  พ่อแม่ไม่บังคับเราหรอก เรารู้

ใจนึงมันก็อยากลง เราคิดหนักมากว่าเราจะลงดีไหม แต่เราก็เลือกลงจนได้

เพราะเราเอง เราอยากจะเอาชนะพี่คนนึง ใช่คับมันเรียนแพทย์

เอาชนะในที่นี้หมายถึง ถ้าเราติดแพทย์ มข เราก็จะได้เจอมัน สรุปง่ายๆก็คือ เราอยากเจอหน้ามัน

เพราะมันเรียนแพทย์ที่ มข  เราอยากเข้าแพทย์ มข ที่เดียวแหละ (ทุเรศไปไหมเนี่ย)

เหตุผลไม่ค่อยจะเกี่ยวกับอาชีพเท่าไหร่เลยให้ตาย -*-

แต่คงจะไม่ได้เจอมันแล้วหละคับ เพราะผมไม่มีทางที่จะติดแพทย์ได้หรอก

ไอ้เราก็รู้ตัวหนะนะ (เรารู้ว่ามีบางคนแอบดูถูกเรา ว่าเราคงทำไม่ได้แน่ๆ)

ได้แพทย์ก็ดี ไม่ได้ผมก็ไม่เสียใจ แค่เจ็บใจก็แค่นั้น555+

 

แต่ตอนนี้อยากรียนสัตวแพทย์ มากๆๆๆมากที่สุด

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เพราะหมาเราเพิ่งตายไป

ใช่เพราะหมาเราเพิ่งตายไป เราเป็นคนฝังมันกับมือของเรา

น่าสงสารมันนะ ไม่รูใครขับรถมาชนมัน หัวมันนี่เละเลย หัวแตกละเอียด น่าสงสารมาก

มันทำให้เราเศร้าไปหลายวันเลยหละ

~คิดถึงน้องหมานะคับ น้องจะอยู่ในใจพี่เสมอ

   เพราะน้องหมาทำให้พี่อยากเรียนสัตวแพทย์

 

 

 

 

มันก็ออกจะธรรมดาที่คนอย่างเรา ไม่อ่านหนังสือ ไม่ทำการบ้าน

มันมัวแต่เล่นNET ออนMSN  มันไม่แปลกหรอก ที่คนธรรมดาอย่างเราจะเป็น

แต่กรุณาอ่านหนังสือหน่อยได้มั๊ยคับคุณ อนาคตคุณจะปล่อยให้มันหลุดมือหรือคับ

 

พอเหอะ เปลี่ยนไปคุณมุมอื่นบ้างเน๊อะ  เครียดมาก็นาน

5555+

 

วันนี้ที่เป็นอยู่ของเราก็คงเหมือนกับใครหลายๆคนหละ

ไม่ต่างกันมากหรอก

 

แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เจอคนที่ยิ้มแล้วทำให้โลกสดใสเลยหว่ะ

ไปโรงเรียนก็เห็นแค่แว๊บๆ พอทำให้หัวใจเต้นได้บ้าง555+

พอให้กะชุ่มกระชวยเวลาเข้าเรียน

แค่เห็นก็พอใจ  ทำให้มีแรงที่จะเรียน ทำให้เราอยากไปโรงเรียน

คุณรู้ตัวบ้างไหมว่าคุณมีอิทธิพลกับเรามากมายขนาดนี้  โบ้ยๆๆๆ

 

เมื่อวันก่อน ได้มีโอกาสเจอใครบางคนที่ไม่คิดว่าจะเจอ

เจอแค่เเว๊บเดียวเท่านั้นแหละ

ไม่เห็นเป็นเหมือนที่เราคิดไว้เลยแฮะ แต่ตลกดี ได้เจอแล้วแต่ไม่ทัก

เจอแล้วคุณเป็นเช่นนี้หรือ อะไรประมาณนี้

เราคงไม่กล้าทักคุณ และคุณก็ไม่ทักเรา

มันคงดีแล้วหละคับที่ไม่ทัก ถึงทัก ก็ได้แค่ "สวัสดี"

และเราจะไม่พูดมากไปกว่านั้น จะออกมาทันที

คุณก็รู้ว่าเราเป็นคนอย่างไร ไม่ใช่หรึคับ

สรุปแล้ว เราก็เพื่อนกัน

 

 

 

 

คุณคับเราคิดถึงคุณนะคับตอนนี้

อาจจะไปไม่ถึงคุณ แต่เรารู้ว่าเราคิดถึงคุณ555+

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้คุยกับคุณ

มันคงไม่มีโอกาสหรอก

มองคุณในมุมที่เรารู้จัก จะดีกว่า นะคับ

ผมชอบคุณจัง (คุณยิ้มสวย )